Open doen: Samen 100% met Triple Zeven

Triple Zeven werkt vanuit de praktijk en ín de praktijk. Jouw praktijk. In zorgsituaties waarbij harder werken niet meer helpt. Waarin de organisatie en de zorgprofessionals wel wíllen bewegen, maar last hebben van vastzittende patronen

Als "oplossen" niet langer werkt:

  • We zijn er al zolang mee bezig, en hebben al zoveel geprobeerd . . . 

  • We willen allemaal het goede, en toch wil het maar niet lukken . . . 

  • Opgeven is geen optie, en doorgaan maakt het erger . . .

  • Het is onmogelijk om het doel op een betekenisvolle manier SMART te formuleren . . . 

  • Als zij nou eens . . . .

  • Steeds meer overleggen, vergaderingen, commissies, adviseurs . . . .

Dat doen wij vanuit het principe "samen 100%": wij sluiten aan en versterken. Niet vanuit de zijlijn, maar samen stap voor stap in de dagelijkse zorgpraktijk.

Vanuit jouw concrete praktijksituatie onderzoeken we met elkaar of er inderdaad sprake is van een veerkracht-vraagstuk. Dat het écht niet langer voldoende is om nog harder naar betere en mooiere oplossingen te zoeken. Dit doen we samen met de teams die in de dagelijkse zorgpraktijk aan het werk zijn. Én met de mensen die deze teams ondersteunen in hun werk: leidinggevenden, managers, zorgcoaches en andere ondersteuners. 

Triple Zeven | Aanpak

Daarmee zette we de beweging van "problemen oplossen" naar "veerkracht versterken" in. Door gezamenlijk de verbinding te maken met (1) de situatie, (2) met iedereen die daarbij betrokken is en -heel belangrijk- ook (3) met wat jou beweegt als mens en als professional. Dat doen we aan de hand van de concrete vastlopende situatie, het veerkracht-vraagstuk dat hier en nu aan de orde is. In de praktijk van alle dag.

Tijdlijn 

Triple Zeven | Tijdlijn

Een “samen 100%” traject duurt ongeveer een half jaar. In de eerste maand vinden twee bijeenkomsten plaats waarin we de eerste fasen van de beweging inzetten: (1) Verbinden en (2) Draaien van de Camera. De maanden daarna zijn gericht op de derde fase: (3) Ervaring opbouwen. Dit doen we in periodes van steeds ongeveer zes weken. Deze periodes noemen wij “sprints”. Tussen twee sprints is er steeds weer een gezamenlijke bijeenkomst om te leren van de ervaringen en om de volgende sprint te plannen.

Gedurende iedere fase van zes weken is het Triple Zeven team beschikbaar. Door mee te doen en voor te doen leren de deelnemers in de praktijk hoe het is om aan en met een veerkracht-vraagstuk te werken. Zo doen zij ervaring op met het werken vanuit de zeven fasen en de zeven waarden. En ervaren de kracht en de betekenis van de zeven leidende principes.

Uitkomst:

Concrete doorbraken en een toegenomen vermogen om te kunnen werken vanuit veerkracht 

 

​In een periode van ongeveer een half jaar (4 maal 6-7 weken) bekwamen de deelnemers zich op deze manier in de kunst en kunde van ontknopen. Het directe effect daarvan is merkbaar in de doorbraak die zij in die periode bereiken in de vastgelopen situatie waarmee zij aan de slag zijn geweest.

Het indirecte effect is merkbaar in hun toegenomen vermogen om in complexe zorgsituaties te kunnen handelen vanuit het perspectief van veerkracht-vraagstukken. Om de beweging te maken van verstrikken naar ontknopen. Van belemmerende beperkingen naar een concrete beweging richting de motiverende beweging.

En tegelijkertijd vormt zich een netwerk van “ontknopers” die met elkaar de kunst en kunde beheersen om steeds grotere en complexere zorgvraagstukken aan te gaan. En daarmee de zorg écht beter te maken.

Triple Zeven | Simons model

Hoe houden we grip op de beweging als we vooraf niet volledig kunnen weten wat de verwachte uitkomst is? We worden gedreven door de motiverende beweging en de leidende principes, maar er is geen vaststaand stappenplan. Toch willen we zeker weten dat er geen dingen onherstelbaar mis gaan.

Kortom, hoe kunnen we sturen op veerkracht-vraagstukken zonder de aard en essentie van zulke vraagstukken uit het oog te verliezen?  In 1995 heeft Robert Simons een mogelijke oplossingsrichting besproken in een artikel in Harvard Business Review: “Control in an age of empowerment”.

Wij gebruiken de vier “knoppen” (levers) die hij in zijn model gebruikt om sturing te geven aan veerkracht-vraagstukken. Samen vormen deze knoppen een matrix. De bovenste twee knoppen geven kaders, de onderste twee knoppen geven sturing. De linker twee knoppen geven energie en inspiratie, de twee rechter knoppen beperken en begrenzen.

Knop 1: gedeelde waarden 

Knop 2: harde (onder)grenzen 

Triple Zeven | Simons model

Knop 4: inzichten en ervaringen 

Knop 3: afspraken en uitkomsten

Deze vier knoppen zijn niet zomaar een schema of een invuloefening. In onze praktijk gebruiken wij dit model om op een waarderende manier grip te houden op het veerkracht-vraagstuk.